Święty Ignacy Loyola


  Zdobywanie wiedzy
Po rocznej nauce czuł się dostatecznie przygotowanym do słuchania wykładów na uniwersytecie najpierw w Alkali, później w Salamance, wreszcie na Sorbonie w Paryżu, gdzie zaprzyjaźnił się z Piotrem Favre, Franciszkiem Ksawerym, Szymonem Rodriguezem, Jakubem Laynezem, Alfonsem Salmeronem oraz Mikołajem Bobadillą. Wszyscy oni przygotowywali się do kapłaństwa i stali się zalążkiem przyszłego zakonu.

15 sierpnia 1534 w małej kapliczce, na zboczu Montmartre, wspólnie złożyli śluby ubóstwa i czystości oraz podjęli zobowiązanie, że po uzyskaniu święceń udadzą się do Palestyny, aby tam nawracać mahometan, a gdyby to było niemożliwe oddadzą swoje siły do dyspozycji Ojca świętego.

24 czerwca 1537 otrzymali w Wenecji sakrament kapłaństwa. Mając święcenia rozpoczęli działalność duszpasterską w Republice Weneckiej dzieląc czas pomiędzy głoszenie Słowa, a opiekę nad chorymi. Ponieważ żegluga na Morzu Śródziemnym z powodu wojny z Turcją została wstrzymana i nie mogli udać się do Palestyny, zgodnie z zobowiązaniem podążyli do Rzymu. Po drodze, prawdopodobnie w La Storta, miał Ignacy widzenie, w którym ukazał mu się Bóg Ojciec oraz Syn Boży niosący krzyż. Przeżycie to utwierdziło Ignacego w przekonaniu, że wolą Ojca jest ich służba Chrystusowi pod sztandarem Krzyża.

Z końcem 1537 r. dotarli do Wiecznego Miasta, gdzie podobnie jak w Wenecji, oddawali się posłudze Słowa oraz pracy charytatywnej.

CookiesAccept

UWAGA! Serwis używa cookies.

Brak zmian ustawień przeglądarki oznacza zgodę.

Zrozumiałem