Święty Ignacy Loyola

 

    

Św. Ignacy Loyola (1491 - 1556), życie i dzieło
  Zanim nastąpił przełom
Inigo, po nawróceniu nazywający siebie Ignacym, był hiszpańskim Baskiem. Przystał na służbę w przybocznej gwardii księcia Najerry, w której życie upływało na hazardowych grach oraz częstych pojedynkach. Gdy w 1521 r. pomiędzy Francją, a Hiszpanią wywiązała się wojna o Nawarrę, Inigo przebywał w Pampelunie. W 20 maja, armatni pocisk trafił w nogę Iniga. Wojskowy felczer poskładał zdruzgotaną kończynę i rannego przewieziono do zamku w Loyoli. Ponieważ zabieg w Pampelunie został wykonany niedobrze, zadecydowano o powtórnym łamaniu kości. Przy braku środków znieczulających była to katorga. Druga operacja została przeprowadzona gorzej od poprzedniej. Spod kolana wystawał odłamek źle złożonej kości i do tego prawa noga okazała się krótsza od lewej. Inigo zażądał ponownej interwencji chirurga, po której umieszczono chorego na specjalnie sporządzonym wyciągu mającym doprowadzić do korekcji kończyny. 

Rozpoczęły się ponure dni rekonwalescencji. Przykuty do łoża, przyzwyczajony do ustawicznego ruchu impetyk, doznawał uczucia nudy, co bardziej dokuczało aniżeli ból związany z przebytymi operacjami. Dopraszał się lektury, chcąc, zatopiwszy się w świecie fantazji, zapomnieć o przykrej rzeczywistości, W rodzinach rycerskich jednak troszczono się tylko o arsenał. O bibliotekę nikt nie dbał. Jedynymi książkami, jakie znalazły się w najbliższym otoczeniu były Życie Chrystusa napisane przez Ludolfa Kartuza oraz Złota legenda Jakuba de Voragine.

CookiesAccept

UWAGA! Serwis używa cookies.

Brak zmian ustawień przeglądarki oznacza zgodę.

Zrozumiałem